Persartikels

Hier ziet u enkele artikels die in Vlaamse uitgaven verschenen naar aanleiding van de cd Lijden en Hoop.
Er verschenen recenties in De Standaard, Het Volk/De Gentenaar, Stemband, Tertio en Adem


logo_standaard (2K)

Soratea
"Lijden en Hoop"
Vocaal en Instrumentaal Ensemble Soratea
o.l.v. Patrick Debrabandere
Sor2002
**

Het Vlaamse Vocaal en Instrumentaal Ensemble Soratea bestaat uit een groep jonge muzikanten die zich willen profileren door grotendeels onbekende, maar toch interessante muziek uit te voeren.
Vanaf de eerste noten van Marc-Antoine Charpentiers De Profundis ontvouwt zich een sonoor en vrij homogeen klanktapijt. Het koor presteert voortreffelijk, maar in de solistische fragmenten verraden enkele kleine onvolkomenheden de jeugdigheid van de zangers. De bassolo haalt niet het niveau van de overige solisten.

Naast werk van Charpentier en Buxtehude bevat de opname ook muziek van de vrij onbekende Portugese componist João Rodrigues Esteves en van de Duitser Andreas Hammerschmidt. Het zijn vooral hun werken die van deze cd een aanrader maken. Het Stabat Mater van Esteves behoort, ondanks enkele conventionele momenten, zeker tot zijn beste werk.
De muziek van de in zijn tijd erg populaire Hammerschmidt staat vandaag helemaal in de schaduw van die van Heinrich Schütz, maar valt op door haar vindingrijke harmonie en grote expressiviteit, die het tijdperk van de barokmuziek lijkt aan te kondigen. (jv)

uit: De Standaard, 09-11-2002


logo_hetvolk (1K) logo_gentenaar (2K)
Muzikale quarantaine resulteert in cd

Tijdens de voorbije zomerdagen trok het Gentse Ensemble Soratea zich met zijn dirigent Patrick Debrabandere terug in de Gentse Begijnhofkerk. Niet om er verkoeling te zoeken, wel om te musiceren. De ongewone quarantaine resulteerde in Lijden en Hoop, de nieuwste en derde cd van het ensemble.

Het Vocaal en Instrumentaal Ensemble Soratea zag het levenslicht in 1993 en bestaat uit jonge en aankomende professionele musici. Ze zijn gespecialiseerd in het vertolken van relatief onbekende muziek, vaak van eigen bodem. Ze concerteerden de voorbije jaren op hoog niveau in gans Europa. In 1998 werd een eerste cd op de markt gebracht. Nummer drie werd zopas klaargestoomd.

Lijden en Hoop bevat composities van onder meer Marc Antoine Charpentier, Andreas Hammerschmidt en Dietrich Buxtehude. De cd-titel verwijst naar de 17e eeuw, waarin lijden en hoop de twee uitersten waren van de menselijke "zijns-ervaring", maar ook vandaag zijn zij nog steeds de drijfkracht achter het menselijk handelen en denken.
Ter promotie van de cd vindt zaterdag 26 oktober om 20.30 uur in het Begijnhof aan de Lange Violettestraat een concert plaats. [...] (KVDS)

uit: Het Volk/De Gentenaar, 25-10-2002


logo_stemband (1K)
Lijden op hoog niveau
"Lijden en Hoop"
Werken van Charpentier, Esteves, Hammerschmidt en Buxtehude
Vocaal en Instrumentaal Ensemble Soratea
o.l.v. Patrick Debrabandere
Sor2002
(Te koop: Soratea, Pelgrim 38, 9860 Oosterzele tel. 09/362.99.39)

Sinds 1998 geeft Soratea elke twee jaar een cd uit. Hun derde schijf is gewijd aan twee uitersten in het menselijk leven: lijden en dood. Soratea bestaat dit jaar 10 jaar en heeft in de Vlaamse koorwereld een belangrijke plaats ingenomen.
Patrick Debrabandere, de leider van de groep, studeerde aan het Lemmensinstituut bij Erik Van Nevel en is zelf een goede zanger. Dat komt zijn zangers ten goede!

Voor deze recente cd koos hij twee componisten uit het Romaanse en twee uit het Germaanse grondgebied. Marc-Antoine Charpentier en de relatief weinig bekende Andreas Hammerschmidt staan met in totaal nog geen 14 minuten op de cd. Anders is het met de even onbekende Portugees João Rodrigues Esteves en de grondlegger van de Duitse protestantse cantate Dietrich Buxtehude. Buxtehude en Charpentierzijn typische vertegenwoordigers van de 17de-eeuwse muziek in Europa, alleen is Esteves veel jonger. Toen deze in 1700 geboren werd, leefde Hammerschmidt al lang niet meer en waren Charpentier en Buxtehude op het einde van hun leven.
Als men ze naast elkaar legt valt op hoe stevig opgebouwd en muzikaal rijk de cantates van Buxtehude zijn. Geen wonder dat wat men toen in Lübeck hoorde even later in Leipzich door Bach tot het absolute meesterschap werd verwerkt.

Als je naar dit goed verzord schijfje luistert voel je vlug dat daar heel wat verantwoordelijkheid achter zit. Dit is beslist geen kunst-en vliegwerk, maar een artistiek product dat lange tijd rijpte. De 14 zangers en 10 instrumentalisten leveren puik werk af en dat geldt eveneens voor de ongewoon sterke (koor)solisten. Als er in de koorpartij wat meer stijlnuancering zou zijn bij de uitvoering van de verschillende componisten, dan viel er haast niets op aan te merken.

door Mirek Cerny.

uit: Stemband, Trimestrieel tijdschrift van Koor en Stem, jaargang 1 nr 1, jan-feb-maart 2003


logo_tertio (1K)
Lijden en Hoop
Het veertienkoppige koor Soratea, dat in 1993 werd opgericht, verzamelt in zijn nieuwste cd onder de titel Lijden en Hoop, vocale barokmuziek van M.A. Charpentier, A. Hammerschmidt, Dietrich Buxtehude en J.R. Esteves. Het Stabat Mater van deze laatste vormt samen met enkele cantates van Buxtehude de hoofdbrok van deze schitterende cd.
Dit koor is een ideaal medium voor de transparantie van deze muziek en de instrumentale ondersteuning zit volledig op dezelfde golflengte. Het solistenkwartet zingt met een warme en diep doorleefde expressiviteit, hoewel niet iedere zanger technisch even sterk staat.

De kapel van het Gentse Begijnhof is voor dit soort muziek de ideale opnamelocatie: de akoustiek geeft de klank ruimte zonder de duidelijkheid te schaden. Dit boeiende product zal geen enkele luisteraar teleurstellen.

uit: Tertio, Christelijk Opinieblad voor het Derde Millennium, nr 163, 26 maart 2003


logo_adem2 (1K)

Soratea viert dit jaar zijn tweede lustrum. Het ensemble werd tien jaar geleden opgericht door de huidige dirigent Patrick Debrabandere. De leden van dit vocaal en instrumentaal Ensemble zijn jonge professionele en pre-professionele musici waarvan sommigen hun talenten ook in andere groepen aanbieden. De ervaring met barokmuziek van deze leden en hun dirigent weerspiegelt zich duidelijkbij deze opname.

De interessante werken van deze cd die "lijden en hoop" weergeven zijn geenszins frequent te horen op onze concertpodia. Het lijvige en mooie "Stabat Mater" van de Portugees João Rodrigues Esteves spring hierbij in het oog. Ook de werken van Charpentier ("De Profundis") en Hammerschmidt verdienen de nodige aandacht en zijn een evenwaardig alternatief voor de meer uitgevoerde tijdgenoten. Buxtehude is de bekendste uit de rij maar de hier welgekozen, kleine maar boeiende cantates zijn dat zeker niet. Deze liturgische muziek overstijgt het funtionele.

Het verzorgde tekstboekje besteedt in drie talen (Nederlands, Engels en Frans) ruime aandacht aan het ensemble en zijn dirigent. De rijke informatie over de verschillende werken en de componisten geven een duidelijk en relevant beeld aan de luisteraar die hiermee zijn oren kan scherpen. De teksten van de uitsluitend religieuze werken werden zorgzaam vertaald. Bij "De Profundis" werden echter de laatste verzen verkeerdelijk als doxologie vertaald, terwijl het hier de tekst van het introïtus van de "Missa pro defuctis" bertreft. Verder ontbreken bij "Jesu meine Freude" (Buxtehude) de laatste strofen.

Van bij het begin van de cd kom je als luisteraar onder de indruk van een aangename en transparante koorklank die jong en flexibel is. De verschillende vocale soli (het Soratea-consort) klinken harmonieus samen. Het zijn geschikte stemmen voor ensemble-zingen en hun aandeel is ruim. De strikte sologedeelten zijn echter niet altijd evenwaardig, vooral de bas valt hier wat uit de toon.

Voor de opname werd duidelijk gekozen voor een ruimtelijke weergave, soms ten nadele van de optimale verstaanbaarheid die de tekstexpressie ten goede komt. Kleine ongelijkheden vallen hierdoor wel minder op. Bij "O süsser o freundlicher" van Hammerschmidt storen de ploffende medeklinkers dan weer teveel. Dit stuk klinkt ook kwalitatief het minste.
De technisch en musicaal sterke continuo speelt overtuigend en vol, maar is niet altijd voldoende geïntegreerd in het totale klankbeeld en daardoor soms te nadrukkelijk aanwezig. De overige instrumentalisten (strijkers) tonen zich bedreven en muzikaal geïnspireerd. Hun rol is delicaat bij de voor- en tussenspelen in de werken van Buxtehude. Deze delen zijn gedreven uitgevoerd, maar missen m.i. wat ademruimte, zodat er minder gelegenheid is voor subtiele sfeerwisselingen en kleuren.

Soratea heeft zich niet gespaard om de luisteraar voldoening te schenken met deze opname (de tweede integrale in hun bestaan). Deze jonge groep heeft zijn eerste stappen niet gemist en een duidelijk visitekaartje afgegeven. Dit schijfje bevat een origineel programma dat 72'43'' lang mag worden gehoord!

door Johan Van Bouwelen.

uit: Adem, driemaandelijks tijdschrift voor muziekcultuur, april-mei-juni 2003 nr 2